Federer

Rubriek: BLOG | Geplaatst: 13-02-2012

Federer speelt deze week in Rotterdam. Als het doorgaat, want bij proftennissers weet je het nooit. Opeens hebben ze iets aan hun rug, of aan hun knie, en zeggen ze op het laatste moment af. Maar als Federer speelt, moeten jullie absoluut gaan kijken. Kaartje kopen en naar Ahoy gaan. Want de beste tennisspeler ter wereld moet je echt aan het werk zien om een idee te krijgen van zijn fabelachtige techniek en sublieme anticipatievermogen.
Federer is misschien een beetje een saaie speler. Hij vloekt niet, schreeuwt niet en is volgens mij zijn hele leven al met dezelfde vrouw. Het is een typische Zwitser. Weinig opvallend, degelijk. Geen drank of drugs, geen man van statements. Waarschijnlijk stemt hij op een saaie rechtse partij, maar eigenlijk wil ik dat niet eens weten. Zoals ik niets uit zijn privéleven wil weten, omdat dat mijn bewondering voor hem als tennisspeler alleen maar in de weg staat. Ik ken niemand die de ballen mooier weet te raken dan hij. Souplesse gekoppeld aan een groot tactische inzicht maakt hem voor mij tot de ware nummer een. Nog steeds. Zelfs nu hij wat ouder wordt en misschien geen grand slam meer zal winnen, blijft zijn spel mij ontroeren. Schoonheid en gevoel, afgewisseld met de kracht van een jaguar. Federer is en blijft voor mij de grote tovenaar.
Toen hij 16 of 17 was, deed hij voor het eerst mee in Rotterdam. Via mijn werkgever de NOS had ik kaartjes bemachtigd voor de vip-box van waaruit je de spelers bijna kon aanraken. Het was de eerste middagpartij. De boxen naast ons waren nog leeg. Iedereen zat aan het buffet aan de zalm en de witte wijn of was druk met netwerken. ‘En dan nu dames en heren… Roger Federer, een groot talent.’ Zo kondigde de speaker van Ahoy hem aan. En de omroeper kreeg gelijk. Ook al verloor Federer in de eerste ronde van iemand waarvan ik de naam nu niet meer weet. Na die dag heb ik hetzelfde racket als Federer aangeschaft en heel veel tennislessen genomen om die prachtige eenhandig geslagen backhand te kopiëren. Tevergeefs natuurlijk. Zoals niets van de tovenaar te kopiëren valt. Daarom ga ik deze week weer naar Federer kijken. Niet live, maar op de televisie. De NOS is er vast weer bij. De bobo’s aan de bar en de cameramensen achter de camera. Let op die backhand. Zo mooi. Vooral in slow motion in de herhaling.