Snuitje

Rubriek: BLOG | Geplaatst: 22-03-2012

Het Hannibal Lector-achtige ding op de foto is een muilkorf voor een hond. Voor onze hond. Momo. Niet omdat ze agressief is of te veel blaft. Momo is een schatje. Helaas is ze ook een beetje dom. Blond. Dan krijg je dat. Niet dat wij dat erg vinden. Momo is een mooie bastaard en schoonheid vergoedt veel. Maar Momo is twee maanden geleden aan haar achterpoot geopereerd en sindsdien is ze zo dom om de wond iedere keer weer open te likken. We hebben van alles geprobeerd. Poot verbinden, naast de mand slapen om te voorkomen dat ze het verband weer losrukte, boos worden, of juist niet, praten, veel praten, en uitleggen hoe onverstandig ze bezig was. Maar ik zei het al: Momo is een beetje dom. En ook bij het minste of geringste zenuwachtig als gevolg van haar asielverleden. Daarom zijn we ook nooit aan zo’n kraag begonnen, zo’n lampenkap die je over de hals van een hond schuift. Momo zou gillend gek worden en zo’n stampij maken dat we geen oog meer dicht zouden doen. En zo bleef er nog maar één optie over. Een muilkorf. Iets waardoor de tong binnenboord bleef. Ik vond het model op internet en na 3 uur in Guéret van het kastje naar de muur te zijn gestuurd, vond ik zelfs een dierenarts die het model verkocht.
Eenmaal thuis reageerde Momo met een blik van dacht-het-niet. Het kostte de nodige moeite om de muilkorf op te zetten en vast te gespen. Inderdaad. Geen gezicht. Een foto van hond mét muilkorf krijgen jullie dan ook niet te zien. Om Momo’s weerzin tegen het afschuwelijke ding te breken verzon mijn vrouw een list. Het ding kreeg een naam. Snuitje. Het woord was perfect. Onschuldig en vooral niet bedreigend. Snuitje is lief. Snuitje is leuk. Snuitje is mooi. Snuitje is verstandig. Als vanzelf begon Momo te kwispelen. Wil Momo snuitje op? Tot mijn verbazing stak ze haar nek uit om zich gedwee het ding te laten omdoen. Mooi. Brave hond. Trots en tevreden ging ze in haar mand liggen en sliepen wij voor het eerst sinds weken een hele nacht door.
En nu zijn we een maandje verder. De wond aan de achterpoot geneest. Als we Momo niet in de gaten kunnen houden krijgt ze haar snuitje op. Inmiddels is ze zo aan het ding gewend dat ze zich zelfs met snuitje voor de poort vertoont waar de andere honden uit het dorp passeren. Kijk eens wat ik heb, jongens. Snuitje.
Nee, ik kan het iedereen aanraden. Snuitje. Niet alleen voor honden die zichzelf open likken, maar ook voor mensen. Voor domme dingen roepende politici, voor vervelende collega’s op het werk, voor die oom die met zijn flauwe grappen ieder familiefeest verstiert, voor Jan Mulder, Mart Smeets en al die andere niet van de buis te branden bekende Nederlanders. Vul de lijst zelf maar aan. Voor iedereen is er een oplossing. Snuitje