Sokken poppen

Rubriek: BLOG | Geplaatst: 08-09-2012

Het is jullie vast ontgaan, maar thrillerschrijvend Nederland heeft het over nog maar één ding: sock-puppets. Een uit Engeland overgewaaide discussie waar een paar thrillerauteurs hebben bekend onder valse identiteit hun eigen boeken op internet de hemel in te prijzen. Eén auteur heeft zelfs toegegeven onder valse identiteit op internet boeken van collega’s te hebben afgekraakt. Het eerste is voornamelijk zielig. Het tweede – het onder pseudoniem neersabelen van collega’s – is laf en volstrekt verwerpelijk.
Crimezone.nl, de website die de discussie in Nederland aanzwengelde, riep auteurs en uitgevers op om te tekenen tegen neprecensies. Ik heb getekend. Logisch, lijkt me. Discussie afgelopen dacht ik. Over tot de orde van de dag. Schrijven. Volgend jaar moet er weer een nieuw boek verschijnen.
Vanochtend, toen ik mijn koffie dronk en wat over internet surfte, me innerlijk voorbereidend op een nieuwe schrijfdag, zag ik dat ook Spanningsblog.nl zich in de sock-puppets-discussie had gemengd. Twee auteurs, die er niets voor voelden om de petitie tegen de neprecensies te tekenen, kwamen aan het woord. Een van hen, ene M.P.O. Books, had het over de schijnheiligheid in het boekenvak. Tot mijn verrassing zag ik mijn naam opduiken. Meneer Books beweerde namelijk dat mijn uitgeverij mijn laatste boek ‘Nacht in Parijs’ had weggegeven ‘in ruil voor positieve recensies’. Ik dacht: wat krijgen we nou. Even de feiten op een rij. Mijn uitgever heeft inderdaad een zogenaamde pre-read georganiseerd. Vijfentwintig lezers kregen de kans om het boek eerder te lezen dan het in de winkel lag. Pre-reads zijn tegenwoordig niets bijzonders. Behalve dat uitgevers boeken naar kranten sturen, zoeken ze ook de lezers op met het verzoek een boek te lezen en daar vervolgens hun mening over te geven. Positief of negatief. Dat is aan de lezers. De suggestie van meneer Books dat lezers het boek krijgen ‘in ruil voor een positieve recensie’ is niet alleen onnozel maar ook kwalijk. Alsof lezers zich laten sturen en – als dat al zo zou zijn – alsof ik als auteur aan zoiets zou willen meewerken.
Ik las verder. Meneer Books constateerde dat Nacht in Parijs ‘lovende lezersrecensies’ krijgt. Ja? Misschien vonden de lezers het een goed boek. Zou dat kunnen? In ieder geval week hun mening weinig af van de officiële recensenten die voor krant of andere media ‘Nacht in Parijs’ bespraken. Nog meer feiten: van de 19 officiële recensies waren er 16 positief tot zeer positief (o.a. De Volkskrant met vier sterren) en een enkele zelfs juichend. Misschien zit dat meneer Books dwars. Of dat hij geen uitgever heeft die bij het verschijnen van een nieuw boek een beetje op de trom slaat. Ik weet het niet. En ik vind het ook niet zo bijster interessant.
Ik klikte het artikel en schonk nog een kop koffie in. Over tot de orde van de dag. Schrijven.